De Swartland Revolution uitgelegd
Hoe een tarwestreek ten noorden van Kaapstad een van de spannendste wijnregio's van Zuid-Afrika werd.
Het grootste deel van de twintigste eeuw was het Swartland tarweland. Wijn was bijzaak en ging grotendeels in bulk naar coöperatieve kelders. Nu is het een van de meest besproken wijnstreken van Zuid-Afrika. Die omslag staat bekend als de Swartland Revolution.
Het begon midden jaren negentig, toen Charles Back van Fairview een boerderij bij Malmesbury kocht en Spice Route oprichtte. Een jonge wijnmaker, Eben Sadie, maakte daar in 1998 de eerste wijnen en begon daarna zijn eigen label. Zijn wijnen, van oude Swartland-wijngaarden, legden de lat hoger en trokken andere jonge wijnmakers naar de streek.
Wat zij vonden was bijzonder: oude, niet-geïrrigeerde struikstokken op een mix van leisteen, graniet en andere bodems, in een heet en droog klimaat. Die stokken geven een kleine oogst van geconcentreerde druiven. Namen als Mullineux, AA Badenhorst, Porseleinberg en vele anderen volgden.
De producenten richtten de Swartland Independent Producers op, die natuurlijke wijnbereiding vraagt, vooral mediterrane en Rhône-druiven zoals Syrah, Grenache en Chenin Blanc, en terughoudend gebruik van nieuw eikenhout.
Voor bezoekers is het resultaat een streek vol karakter. Je proeft bij historische familiedomeinen en bij kleine, onafhankelijke kelders, vaak op dezelfde middag. Riebeek Kasteel, met zijn proeflokalen en wijnwinkels, is een van de beste plekken om te beginnen.
